Kitob qanday o'qiladi?

Saytimizdagi elektron kitoblarni 3 usulda o'qish mumkin: kitobxon mobil ilovasi, kitobxon windows dasturi yoki onlayn sayt orqali

Batafsil

Kitobni qanday sotib olish mumkin?

Ketma-ketlik bo‘yicha tavsiya: saytda qanday ro'yxatdan o'tish, saytdagi shaxsiy hisobni qanday to'ldirish mumkin, kerak bo'lgan kitob uchun qanday to'lovni amalga oshirish

Batafsil

Siz muallifmisiz?

Hurmatli mualliflar: Saytimizda asarlaringiz joylashtirilishini (yoki saytdan o‘chirilishini) istasangiz biz bilan shartnoma tuzish uchun bog‘lanishingizni so‘raymiz.

Batafsil

Savol-javoblar

Agar men O‘zbekistonda bo'lmasam, qanday qilib kitob sotib olishim mumkin?
Nima uchun PDF formatini yuklab ololmayman?
Internetsiz kitobni qanday o‘qish mumkin?
va boshqa savollaringizga bizning javoblarimiz.

Batafsil

Kuygan ko‘ngil faryodi

Kuygan ko‘ngil faryodi
Ko‘rganlar, jami:

7551

Janr/bo‘lim:

Badiiy adabiyot

Muallif:

Tarjimon:

Sharif Tolibov

Nashr yili:

2016

Tili:

O'zbek (kir)

Betlar:

288

Nashriyot:

Yangi asr avlodi

ISBN raqami:

978-9943-27-707-6

Parchani o'qing
Elektron kitob (3,2Mb)
E'tibor bering "Sotib olingan kitoblar qanday o'qiladi?" bo'limi bilan tanishib chiqing!

5000 so'm

Sotib olish

Reyting

  • Annotatsiya
  • Kitobidan parcha
  • Fikr va mulohazalar

Ulug‘ avstriya yozuvchisi Stefan Cveygning asarlari ayol qalbining nozik kechinmalarini haqqoniy va bor murakkabligicha tasvirlab berishi bilan ajralib turadi. Bu xususiyat ayniqsa uning «Murabbiya», «Noma’lum ayol maktubi», «Bir ayol hayotidan yigirma to‘rt soat» kabi novellalarida yaqqol ko‘rinadi. E’tiboringizga havola etilayotgan kitobga ham biz adibning eng sara asarlarini jamladik. Ishonchimiz komil, bu asarlarni o‘qiganingizda qalbingizda avvallari hech qachon tuymagan noaniq bir tuyg‘u gavdalanadi. Bu tuyg‘u odamlar olomoni ichida aslida sizning kim ekanligingiz, maqomingiz qanday – shu kabi savollarga voqealar silsilasi, qahramonlar ichki olami bilan tanishish asnosida echim topasiz.

MURABBIYA

Chiroq o‘chgan. Honada opa-singil yolg‘iz. Oraga cho‘kkan qorong‘ilikdan faqat o‘rinlari xiyol oqarib ko‘rinadi. Engil nafas olishlaridan uxlab qolishganga o‘xshardi. – Hey, – degan o‘n ikki yashar qizning ovozi eshitildi; qiz da’vat sasini zim-ziyo tun qo‘yniga hadiksirab ohista irg‘itganday. – Ha, nima deysan? – opasi yotgan joyida javob berdi, bu qiz ukasidan bir yosh katta, xolos. – Hali uxlaganing yo‘qmi? Hayriyat. Men... senga bir nima aytmoqchiydim. Jimlikni shitirlagan ovoz buzdi. Kichkinasi qo‘zg‘alib, bir nimani kutganday qarab turdi: ko‘zlari yaltiradi. – Bilasanmi... senga aytmoqchiydim... Oldin o‘zing ayt-chi, froyleyndagi o‘zgarishni sezdingmi? Opasi javob berishdan oldin o‘ylanib olgach: – Ha, – dedi, – lekin sababiga aqlim etmayapti. Ilgarigiday qattiqqo‘l emas. Yaqinda ikki kun qatorasiga darsimni tayyorlamovdim ham, hech nima demadi. Innaykin, o‘ziyam allanechuk... nima deyishimni ham bilmayman. Hullas, biz bilan ham ishi bo‘lmay qoldi: qachon qarasang, ko‘zdan panada, o‘yin-kulgilarni ham yig‘ishtirib qo‘ydi. Nazarimda, boshiga biron mushkul ish tushgan-u aytgisi kelmayapti. Royal chalishni ham mashq qilmayapti. Yana jimlik. Opasi ukasining esiga solib: – Bir nima demoqchi eding-ku, – dedi. – Ha, lekin hech kimga aytmaysan, oyimga ham, dugonalaringga ham, xo‘pmi? – Ho‘p, aytmayman, – jahl aralash javob berdi opasi. – Qani, ayt! – Aytsam... Hozir, yotish oldidan o‘ylab qarasam, froyleynga «tuningiz xayrli bo‘lsin», deyish esimdan chiqqan ekan. Boshmoqlarimni echib qo‘yuvdim, shunday bo‘lsa ham xonasiga asta-sekin yugurib bordim, – to‘satdan cho‘chitmoqchi bo‘luvdim-da, – ohista eshikni ochdim. Avvaliga nazarimda xonasida yo‘qday ko‘rindi, chiroq yonib turibdi-yu, o‘zi ko‘rinmaydi. Bir vaqt desang, qo‘rqib ketdim, yig‘i tovushi eshitildi. Qarasam, kiyimi bilan karavotda yotibdi, boshini yostiqqa burkab olgan. Piqirlab yig‘layapti! A’zoyi badanimda qaltiroq turdi. U meni payqamadi. Yana sekin eshikni yopib qo‘ydim. Qaltiroqning zo‘ridan joyimdan qimirlolmay qolibman. Keyin yana eshik tirqishidan yig‘i ovozini eshitdim, yig‘lashini aytsang, shoshilganimcha yugurgilab pastga tushib ketdim. Ikkovlari jim qolishdi. – Bechora froyleyn, – dedi biri. Titroq ovozi qorong‘ida tinib qoldi.

Kommentariy qushish
Fikr va mulohaza bildirilmadi. Birinchi bo'ling!